- Haberler
- Salıpazarı
- Salıpazarı'nda İz Bırakanlar! 'Hasbi Hoca'
Salıpazarı'nda İz Bırakanlar! 'Hasbi Hoca'
Salıpazarı'nın Sarıhasan köyünde 1944 yılında dünyaya gelen Hasbi Hoca, fahri imamlıktan lokantacılığa, düğün sofralarından hac görevine uzanan yaşamında emeğiyle iz bıraktı. 2012 yılında hayata veda eden Hasbi Hoca'nın mütevazı ve çalışkanlıkla geçen hayatı, Habersal'ın 'Salıpazarı'nda İz Bırakanlar' özel haber serisinde yeniden hatırlanıyor.
Haberin Özeti
- • 1944 yılında Sarıhasan’da doğdu. Yedi çocuklu bir ailenin üçüncü evladı olan Hasbi Hoca, 1967 yılında Emine Hanım ile evlendi ve üç çocuk babası oldu.
- • İmamlıktan esnaflığa uzanan bir hayat yaşadı. 1975-1977 yıllarında fahri imamlık yaptı, 1978 yılında Gökçeli Meydanı’nda lokantacılığa başladı.
- • Ömrünü çalışarak geçirdi. Yaklaşık 20 yıl lokanta işletti, düğünlerde yemek hazırladı, 1992 yılında hacda görev aldı. 2012 yılında vefat etti.
Samsun’un Salıpazarı ilçesinde kimi insanlar vardır; geride büyük servetler ya da gösterişli yapılar bırakmazlar. Onları unutulmaz kılan, yıllar boyunca verdikleri emek, yaptıkları işler ve hayatın içinde bıraktıkları izlerdir.
İşte o isimlerden biri de Salıpazarı’nın Hasbi Hoca olarak tanıdığı, ömrünü çalışarak geçiren, imamlık yapan, esnaflıkla uğraşan ve yıllarca düğün sofralarına emek veren bir isimdi.
1944 yılında Salıpazarı’nın Sarıhasan köyünde dünyaya gelen Hasbi Hoca, yedi çocuklu bir ailenin üçüncü evladıydı. Çocukluk ve gençlik yılları, doğup büyüdüğü köyün yaşam koşulları içinde geçti.
Hayatının büyük bölümünü memleketinden ayrılmadan sürdüren Hasbi Hoca, alın teriyle geçinmeyi hayatının merkezine koydu.

Emine Hanım ile 1967 Yılında Yuvasını Kurdu
Hasbi Hoca, 1967 yılında Emine Hanım ile hayatını birleştirdi. Bu evlilikten üç çocukları dünyaya geldi.
Ailesinin geçimini sağlamak için farklı işlerde çalışan Hasbi Hoca'nın yaşamı, sadece tek bir meslekle sınırlı kalmadı. İhtiyaç duyulan yerde görev aldı, bildiği işi yaptı ve çalışmaktan vazgeçmedi.

Esenli ve Yavaşbey’de Fahri İmamlık Yaptı
Hasbi Hoca’nın hayatında din hizmetlerinin de önemli bir yeri vardı.
1975, 1976 ve 1977 yıllarında Esenli ve Yavaşbey köylerinde fahri imamlık yaptı. Üç yıl boyunca sürdürdüğü bu görev, onun çevresinde “Hasbi Hoca” adıyla tanınmasında önemli bir yer tuttu.
İmamlık yıllarının ardından hayatında yeni bir sayfa açıldı. Bu kez yolu Salıpazarı’nın ticaret ve sosyal hayatının önemli noktalarından biri olan Gökçeli Meydanı’na uzandı.

Gökçeli Meydanı’nda Tokur Dayı ile Başlayan Esnaflık
Takvimler 1978 yılını gösterdiğinde Hasbi Hoca, Salıpazarı’nın yerel hafızasında yeni bir yer edineceği mesleğe adım attı.
Gökçeli Meydanı’nda, bugün rahmetle anılan Tokur Dayı ile birlikte kasap ve lokanta işletmeciliğine başladı.
O yıllarda lokantacılık yalnızca yemek hazırlamak değildi. Sabahın erken saatlerinde başlayan hazırlıklar, mutfakta geçen uzun saatler, müşterilere yetiştirilen yemekler ve günün sonunda bitmeyen işler, esnaflığın günlük yaşamının bir parçasıydı.
Hasbi Hoca da yaklaşık 20 yıl boyunca bu mesleği sürdürdü.
Gökçeli Meydanı’nda başlayan bu çalışma hayatı, onun yaşam hikâyesinin en uzun ve en önemli dönemlerinden biri oldu.

Düğünlerin ve Davetlerin Mutfaklarında Geçen Yıllar
Hasbi Hoca'nın emeği yalnızca işlettiği lokantayla sınırlı kalmadı.
Salıpazarı'nda düzenlenen düğünlerde ve çeşitli davetlerde toplu yemekler hazırladı. Kalabalık sofralar için kazanların başına geçti, yıllar içinde edindiği mutfak tecrübesini farklı organizasyonlara taşıdı.
Düğün yemeklerinin imece kültürüyle önemli bir yer tuttuğu kırsal yaşamda, kalabalık misafirlere yemek hazırlamak başlı başına büyük bir emek gerektiriyordu.
Hasbi Hoca'nın aşçılıkla geçen yılları da Salıpazarı'nın bu köklü sofra geleneğinin bir parçasıydı.

1992 Yılında Hacca Kasap Olarak Gitti
Hasbi Hoca’nın hayatındaki dikkat çekici dönüm noktalarından biri de 1992 yılında yaşandı.
Uzun yıllar kasaplık ve lokantacılık yaparak edindiği mesleki tecrübeyle, hac organizasyonunda kasap olarak görev almak üzere kutsal topraklara gitti.
Bu görev, onun çalışma hayatında farklı bir deneyim olarak yerini aldı.
Yaklaşık 20 yıllık lokantacılık döneminin ardından emekli olan Hasbi Hoca, çalışma hayatından tamamen kopmadı. Çeşitli yerlerde aşçılık yapmayı sürdürdü.
Emeklilik onun için mutfaktan ve üretmekten uzaklaşmak anlamına gelmedi.

Gösterişten Uzak, Alın Teriyle Geçen Bir Ömür
Hasbi Hoca'nın hayat hikâyesinde öne çıkan en belirgin özelliklerden biri mütevazı yaşamıydı.
Sarıhasan'da başlayan yolculuğu, Esenli ve Yavaşbey'deki imamlık göreviyle, Gökçeli Meydanı'ndaki esnaflık yıllarıyla ve düğün sofralarında harcadığı emekle devam etti.
Hayatının farklı dönemlerinde farklı sorumluluklar üstlendi. Ancak bütün bu yılların ortak noktası çalışmak oldu.
Ne yaptığı işi küçük gördü ne de emekli olduktan sonra üretmekten vazgeçti.
Onun hikâyesi, Anadolu'nun küçük ilçelerinde hayatını sessizce sürdüren, emeğiyle ailesinin geçimini sağlayan ve yaşadığı toplumun günlük hayatına katkıda bulunan insanların hikâyesiydi.

2012 Yılında Hayata Veda Etti
1944 yılında Sarıhasan'da başlayan hayat yolculuğu, 2012 yılında sona erdi.
Hasbi Hoca, 68 yaşında hayata veda etti. Mezarı, Salıpazarı'nın Esenli Mahallesi'ndeki aile kabristanlığında bulunuyor.
Ardında üç evladı, yıllarca süren bir çalışma hayatı ve Salıpazarı'nın geçmişinde yer eden hatıralar bıraktı.

Salıpazarı’nın Hafızasında Bir Hasbi Hoca Vardı…
Bir zamanlar Gökçeli Meydanı'nda lokanta işleten, düğünlerde büyük kazanların başında yemek hazırlayan, köylerde fahri imamlık yapan bir Hasbi Hoca vardı.
Onun yaşamı, yalnızca bir insanın biyografisi değil; Salıpazarı'nın geçmişteki esnaf kültürünün, köy yaşamının ve toplumsal dayanışmasının da küçük bir parçasıydı.
Bugün Hasbi Hoca'nın hayatına dönüp bakıldığında, geride kalan en önemli mirasın yıllarca verilen emek olduğu görülüyor.
Çünkü bazı insanlar isimlerini büyük eserlerle değil, ömürleri boyunca verdikleri emekle yaşatır.
Hasbi Hoca da Salıpazarı'nın iz bırakan insanlarından biri olarak hatırlanmaya değer bir hayat yaşadı.
Bakmadan Geçme




