- Haberler
- Salıpazarı
- Salıpazarı'nda İz Bırakanlar! 'Demirci Ahmet Usta'
Salıpazarı'nda İz Bırakanlar! 'Demirci Ahmet Usta'
Henüz 13 yaşındayken babasının demirci ocağında mesleğe ilk adımını atan Ahmet Çelebi, yıllarca örsün başında çekiç sallayarak geçimini sağladı. Salıpazarı'nın 'Demirci Ahmet Ustası' olarak hafızalara kazınan Çelebi, 2011 yılında hayata veda etti. Babasından öğrendiği mesleği bugün oğlu Erkan Çelebi yaşatıyor.
Haberin Özeti
- • 13 yaşında başlayan ustalık: 1947 yılında Salıpazarı'nın Sarıhasan Mahallesi Esenli mevkisinde doğan Ahmet Çelebi, demirciliği babası İzzet Usta'dan öğrendi.
- • Bir ömür demir dövdü: Orak, tırpan, balta, nacak ve öküz pulluğu gibi tarım aletleri üreterek ve tamir ederek ailesinin geçimini sağladı.
- • Babadan oğula uzanan miras: 2011 yılında vefat eden Ahmet Usta'nın mesleğini bugün büyük oğlu Erkan Çelebi sürdürüyor.
Bir zamanlar Salıpazarı’nda sabahın erken saatlerinde demirci ocakları yanar, körüklerin sesi çekiç seslerine karışırdı. Kızgın demirin örs üzerinde şekillendiği o küçük dükkânlarda yalnızca tarım aletleri yapılmaz, nice hayat hikâyesi de yazılırdı.
İşte o hikâyelerden biri, ömrünü demirci ocağının başında geçiren, bileğinin gücüyle ekmeğini kazanan ve ilçede herkesin “Demirci Ahmet Usta” olarak tanıdığı Ahmet Çelebi’ye ait.
Ne büyük hayalleri vardı ne de gösterişli bir hayatı. Onun dünyasında işini doğru yapmak, ailesinin rızkını kazanmak ve babasından öğrendiği mesleğe sahip çıkmak vardı.
13 YAŞINDA ELİNE ALDIĞI ÇEKİCİ BİR ÖMÜR BIRAKMADI
Takvimler 1947 yılını gösterdiğinde Salıpazarı'nın Sarıhasan Mahallesi Esenli mevkisinde dünyaya geldi Ahmet Çelebi.
Çocukluk yıllarında yolu, babası İzzet Usta'nın demirci ocağıyla kesişti. Henüz 13 yaşındaydı. Yaşıtları sokaklarda oyun oynarken o, babasının yanında demirin nasıl dövüldüğünü, ateşin nasıl canlı tutulduğunu ve bir parçanın nasıl işe yarar bir alete dönüştüğünü öğreniyordu.
Bir elinde çekiç, diğerinde demir, ayağı körüğün başında…
Kızgın demire vurduğu her çekiç darbesi, aslında gelecekteki hayatının da temelini atıyordu.
Babası İzzet Usta ona yalnızca demirciliği değil, emeğin değerini ve mesleğine duyulması gereken saygıyı da öğretti.
Yıllar geçti, küçük Ahmet büyüdü. Babasının yanında öğrendiği işi önce ustalığa dönüştürdü, ardından dükkânın sorumluluğunu devraldı.
Artık o, Salıpazarı'nın Demirci Ahmet Ustası olmuştu.
TARLANIN ORAĞINI, ÇİFTÇİNİN SAPANINI O YAPARDI
Bugünkü gibi her tarım aletinin kolayca temin edilemediği yıllarda demirciler, kırsal hayatın vazgeçilmez ustaları arasındaydı.
Çiftçinin tarlasında kullandığı orak, otunu biçtiği tırpan, odununu yardığı balta ve nacak, toprağını sürdüğü öküz pulluğu ile sapan…
Bütün bu aletlerin yapımında ve onarımında Demirci Ahmet Usta'nın emeği vardı.
Kimi zaman sıfırdan bir tarım aleti yapar, kimi zaman kırılan veya eskiyen bir aleti yeniden kullanılabilir hale getirirdi.
Kızgın demiri örsün üzerine koyar, elindeki çekiçle sabırla şekillendirirdi.
Onun yaptığı iş yalnızca demir dövmek değildi. Aynı zamanda çiftçinin işini kolaylaştırmak, üretime katkı sağlamak ve kendi alın teriyle ailesinin geçimini sağlamaktı.
BİLEĞİ GÜÇLÜ, İŞİ SAĞLAM BİR USTAYDI
Demirci Ahmet Usta, gösterişten uzak yaşamıyla tanınırdı.
Kimsenin işine karışmaz, kendi halinde yaşardı. Sabah işinin başına geçer, gününü demirci ocağında geçirir, akşam olduğunda evinin yolunu tutardı.
İşinden evine, evinden işine uzanan sade bir hayatı vardı.
Bileği güçlüydü. Ama onu usta yapan yalnızca gücü değildi. İşine gösterdiği özen, emeğe verdiği değer ve dürüstlüğüydü.
Yaptığı işi severek yapar, elinden çıkan ürünün sağlam olmasına dikkat ederdi.
Kendi yağıyla kavrulan, kazancında hileye yer vermeyen, alın terinden başka bir şeye güvenmeyen ustalardandı.
1974 YILINDA YUVASINI KURDU
Demirci Ahmet Usta, 1974 yılında Ayşe Hanım ile hayatını birleştirdi.
Bu evlilikten üç çocukları dünyaya geldi.
Bir tarafta ailesinin sorumluluğu, diğer tarafta yıllardır tüten demirci ocağı vardı.
Sabahları demir dövdü, akşamları ailesinin yanına döndü. Çocuklarını büyütürken geçimini yine babasından öğrendiği meslekle sağladı.
Yıllar içinde saçlarına aklar düşse de ocağından, örsünden ve çekicinden kopmadı.
BABASINDAN ÖĞRENDİ, OĞLUNA ÖĞRETTİ
Zaman ilerledikçe Ahmet Usta'nın da yaşı ilerledi.
Gençlik yıllarında tek başına üstesinden geldiği ağır işler artık eskisi kadar kolay değildi. Ancak onun için demircilik yalnızca geçim kaynağı değil, babasından kalan bir emanetti.
Bu emaneti yaşatacak kişi ise büyük oğlu Erkan Çelebi oldu.
Ahmet Usta, yıllar önce babası İzzet Usta'nın yanında nasıl meslek öğrendiyse bu kez kendi oğluyla birlikte aynı ocağın başında çalışmaya başladı.
Bir zamanlar İzzet Usta'nın Ahmet'e öğrettiği demircilik, şimdi Ahmet Usta'dan Erkan'a geçiyordu.
Üç kuşağın emeğini birbirine bağlayan bu meslek, yalnızca bir dükkânın değil, bir ailenin de hikâyesine dönüştü.
Aynı örs, aynı çekiç, aynı alın teri…
Değişen yalnızca yıllardı.
2011 YILINDA ÇEKİÇ SESİ SUSTU, HATIRASI KALDI
Demirci Ahmet Usta, 2011 yılında hayata veda etti.
1947 yılında başlayan hayat yolculuğunda geriye ailesini, yetiştirdiği evlatlarını, yıllarca emek verdiği mesleğini ve Salıpazarı'nın hafızasında yer edinen bir isim bıraktı.
Onu tanıyanların hafızasında çalışkanlığı, kendi halinde yaşaması ve yaptığı işe gösterdiği özen kaldı.
Bir ömür demir döven eller artık çalışmıyordu. Ancak o ellerin öğrettiği meslek yaşamaya devam ediyordu.
ŞİMDİ OCAĞIN BAŞINDA OĞLU ERKAN ÇELEBİ VAR
Bugün Demirci Ahmet Usta'nın babası İzzet Usta'dan devraldığı mesleği, oğlu Erkan Çelebi sürdürüyor.
Dededen babaya, babadan oğula uzanan bu ustalık zinciri, Salıpazarı'nın geçmişiyle bugününü birbirine bağlıyor.
Bir zamanlar tarımın, köy hayatının ve günlük yaşamın önemli mesleklerinden biri olan demircilik, Ahmet Usta'nın ailesinde yaşamaya devam ediyor.
Belki yıllar değişti, kullanılan aletler yenilendi, eski köy hayatı geride kaldı.
Ama demirin ateşle buluştuğu, çekicin örse vurduğu o mesleğin içinde hâlâ Ahmet Usta'nın emeği ve babasından öğrendiği ustalığın izleri var.
GERİYE HOŞ BİR SEDA BIRAKTI…
Bazı insanlar büyük makamlarla, bazıları servetleriyle, bazıları da yaptıkları gösterişli işlerle hatırlanır.
Bazıları ise yalnızca alın teriyle…
Demirci Ahmet Usta, işte o insanlardan biriydi.
13 yaşında eline aldığı çekiçle bir ömür çalıştı. Kimseye yük olmadan, yaptığı işe hile katmadan, ailesinin ekmeğini kazandı.
Bugün Salıpazarı'nın geçmişini anlatırken onun adını da anıyoruz.
Çünkü bir ilçenin tarihi yalnızca binalardan, yollardan ve büyük olaylardan ibaret değildir.
O tarihi yazanlar arasında demir döven ustalar, toprağı işleyen çiftçiler, dükkânında sabahlayan esnaflar ve emeğiyle yaşayan insanlar da vardır.
Demirci Ahmet Usta da Salıpazarı'nın tarihinde sessizce ama derin iz bırakan o insanlardan biriydi.
Ruhu şad, mekânı cennet olsun.
Bakmadan Geçme
