Narinler Ölmesin, Zalimler Yaşamasın

Bazı acılar vardır ki, kalbin derinliklerine işler, ruhu lime lime eder. Diyarbakır’ın Bağlar ilçesinden gelen haber de işte böyle bir acıydı. 8 yaşındaki Narin kızımız, masumiyetin ve geleceğin simgesi olan küçücük bir beden, zalimliğin ve vahşetin ellerinde yaşamdan koparıldı. O gün, yalnızca Narin’i kaybetmedik; insanlık, vicdan, adalet de onunla birlikte toprağa gömüldü.

Her gün televizyonda, sosyal medyada bir başka karanlık haberle sarsılıyoruz. Ancak Narin’in kaybı başka bir şeydi; çünkü bir çocuk, savunmasız bir yavru, hayatı yeni yeni öğrenen bir masum, bir cani tarafından hunharca katledildi. Ne oldu bize? Ne zaman çocuklarımızı koruyamaz hale geldik? Hangi karanlık eller, bu masum bedenlere dokunma cesaretini buluyor?

Narin’in hayali neydi? Belki de okula gidip oyunlar oynamaktı, arkadaşlarıyla gülmekti. Belki büyüyüp öğretmen ya da doktor olmayı hayal ediyordu. Fakat onun hayatı, bir caninin ellerinde paramparça oldu. Bir toplum, çocuklarına sahip çıkamadığı gün, geleceğine de sahip çıkamamış demektir. O gün, sadece Narin’i değil, tüm geleceğimizi kaybettik.

Öfkeliyiz. Öfkemiz, adaletin bir türlü yerini bulamamasına, bu katillerin toplum içinde dolaşmasına. Narin’in masumiyeti kadar saf olan adalet talebimiz var. Zalimler, katiller yaşamasın. Onlara bu dünyada bir yer olmasın. Çünkü bir çocuğun hayatını söndürmenin affedilir, tolere edilebilir hiçbir yanı yoktur.

Narin’ler ölmesin, çocuklar gülsün. Bizim sorumluluğumuz, bu dünyayı onlar için daha güvenli bir hale getirmektir. Onlara vereceğimiz en büyük hediye, huzurlu bir çocukluk ve güvenli bir gelecek olmalıdır. Ancak bunu başaramadık. Toplum olarak, sistem olarak, insanlık olarak başaramadık.

Bu acıyı unutmamalıyız. Narin, sadece bir isim değil, bir sembol olmalı. Tüm Narinler yaşasın diye, zulme ve zalimlere karşı dimdik durmalı, adaletin her zerresiyle yerini bulmasını sağlamalıyız. Sessiz kalmak, bu suça ortak olmak demektir.

Artık yeter. Narin’ler ölmesin, zalimler ve katiller yaşamasın!