Günümüzde “iyilik” kavramı, ne yazık ki ticari bir olguya dönüşmeye başladı. Yardım kampanyaları, sosyal medya paylaşımları, bağış geceleri, hatta “iyilik projeleri” bile çoğu zaman görünürlük, kazanç veya çıkar amacıyla kurgulanıyor. Oysa iyilik; bir karşılık beklemeden, içtenlikle yapılan bir eylemdir.
Gerçek iyilik, reklamı yapılan değil; sessizce yapılan, kalpten gelen ve iz bırakmayan iyiliktir. Çünkü iyiliğin değeri, görüldüğünde değil, görülmeden yapıldığında artar. Bir insanın yüzünde beliren tebessümün değeri, o anki duyguda saklıdır; kameraya alınmaz, paylaşılmaz, ölçülmez.
Ne yazık ki çağımızda “iyilik yap, paylaş, beğeni al” anlayışı hâkim. Oysa paylaşımın amacı insanlara örnek olmak olmalı, övünmek değil. Gerçek iyilikte vitrin yoktur; gönül vardır. Kalpten yapılan bir yardım, sessiz bir el uzatışı, kimsesizin başını okşamak; bunlar insanlığın özüdür.
İyilik bir yarış değil, bir yaşam biçimidir. Karşılık beklemeden yapılan her küçük jest, dünyayı biraz daha yaşanabilir kılar. Bu yüzden iyiliği maddi kazançla ölçmek, onu kirletmekten başka bir şey değildir.
Unutmayalım; iyilik satılmaz, alınmaz, ölçülmez.
İyilik, insanın vicdanında doğar, kalbinde büyür, sessizlikte olgunlaşır.
Ve gerçek iyilik, kimse görmeden yapılan iyiliktir.
Yorum Yazın