Dünyanın gözü önünde bir soykırım yaşanıyor.
İsrail, kadın, çocuk, yaşlı demeden insanları katlediyor, evleri başlarına yıkıyor, sokakları kana buluyor. Gazze adeta cehenneme çevrilmiş durumda. İnsanlar bombaların altında nefes almaya çalışıyor, bir lokma ekmeğe, bir yudum suya muhtaç bırakılıyor.
Ve dünya seyrediyor…
Evet, gözlerimizin içine baka baka bir vahşet işleniyor. ABD’nin sınırsız desteğini arkasına alan İsrail, terör estirmeye, kan kusturmaya devam ediyor. Gazze’yi işgal ediyor, milyonları yurtlarından koparıyor. Buna karşı ses çıkarması gereken ülkeler ise üç maymunu oynuyor: Görmüyorlar, duymuyorlar, konuşmuyorlar.
Müslüman ülkeler ise maalesef yine suskun. Sözde birlik, sözde dayanışma… Ama iş icraata gelince herkes kendi koltuğunun derdinde. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın” anlayışı, ümmet bilincinin yerine geçmiş durumda. Oysa ki bu yılan sadece Filistin’i değil, hepimizi zehirliyor!
Birileri çıkıp bu vahşete dur demeyecek mi?
Birleşmiş Milletler mi? O zaten yıllardır kağıttan bir kukla. Avrupa mı? Onların çıkarları vicdanlarının önünde. ABD mi? Zaten İsrail’in suç ortağı.
O halde kim?
Cevap basit: Biz. Yani vicdanı olanlar. İnsanlık onuru taşıyanlar. Susmayacak, unutturmayacak, bu zulmü tarihin kara sayfalarına kazıyacak olanlar. Eğer biz de susarsak, insanlık gerçekten ölmüş demektir.
Gazze yanıyor, Filistin kan ağlıyor.
Ve biz hâlâ sınavımızı veremiyoruz: İnsan mıyız, yoksa sadece seyirci mi?
Yorum Yazın