Siyaset, ciddiyet ister, omurga ister! Çocuk parkındaki trambolen değil ki her gün bir tarafa sıçrayasın. Ama bakıyoruz; bir gün MHP’nin kapısında, ertesi gün AK Parti’nin çatısı altında, sonra bir bakmışız Yeniden Refah Partisi’nde, daha ertesi gün de “ben tarafsızım” diye dolaşıyorlar. Bu siyaset midir? Hayır! Bu olsa olsa günübirlik menfaat hesabıdır.
Bugün MHP’de kendine koltuk arayan, yarın AK Parti’ye yanaşan; orada istediğini bulamayınca soluğu YRP’de alanların sonu bellidir: Siyasi mezarlık! Çünkü millet, bir gün öyle bir gün böyle konuşana güvenmez.
AK Parti’nin sırtına çıkıp yükselmeye çalışan, yarı yolda bırakıp YRP’ye koşan; MHP’nin gölgesinde varlık gösterip sonra “ben A Parti’de de olurum” diyenlerin defteri milletin vicdanında çoktan dürülmüştür.
Siyasette omurgasızlık uzun sürmez. Çünkü halk riyakârlığı değil, samimiyeti ödüllendirir. Bugün “bizimle yürü” diyene alkış tutup, yarın “aslında ben öbür taraftayım” diyen siyasetçinin karnesi çok çabuk yazılır: Sıfır güven, sıfır itibar!
Siyaset bir maratondur. Maratoncu sabırla ilerler, ipi göğüsler. Ama bu siyasetçiler kısa mesafe koşucusu gibi… Sürekli zıplıyorlar, hopluyorlar. Enerjileri daha ilk virajda tükeniyor. Geriye ne kalıyor? Yorgun bir beden, tükenmiş bir isim ve unutulmuş bir siyasetçi.
Bugün burada MHP, yarın AK Parti, ertesi gün YRP, sonra A Parti… Bu gidişle nereye? Cevabı açık: Siyasi tarih çöplüğü!
Çok zıplayan kaybolur gider!
Yorum Yazın