Bir duruşu olmalı insanın!

Menfaat için şekilden şekle girenler, rüzgârın estiği yöne savrulanlar, çıkarları uğruna dostunu bile gözünü kırpmadan satanlar...

İnsan ya göründüğü gibi olmalı ya da olduğu gibi! Bugün dost olup yarın menfaat için sırt çeviren, her kapıyı çalabilmek için eğilip bükülüp, değerlerini ayaklar altına almamalı.

Bu dünyada onurlu yaşamak, sağlam bir duruş sergilemek, gerekirse kaybetmeyi göze almak gerekir. Fırıldak gibi her yöne dönenlerin sonu bellidir: Ne kendilerine saygıları kalır ne de başkalarının onlara... Güvenilmez, sevilmez, hatırlanmaz olurlar. Tarih, sadece dik duranları yazar.

Ne yazık ki günümüzde erdemli insanlar azalıyor. Hırs, açgözlülük ve çıkar ilişkileri her şeyin önüne geçmiş durumda. Çocukluğumuzda duyduğumuz “dürüst ol, sözünün eri ol” öğütleri çoktan unutulmuş. Artık insanlar başarıyı, zenginliği, itibarı yalnızca menfaat yoluyla elde edilebilecek bir şey sanıyor. Halbuki gerçek itibar, sağlam bir duruşla kazanılır. Kendi değerlerine ihanet edenlerin yükselmesi sadece bir illüzyondur. Dışarıdan parlayan bu sahte yıldızlar, gün gelir söner, yok olur gider.

Dostluk, sadakat, vefa gibi kavramlar bugün birçok insanın lügatından silinmiş. Dün beraber yürüdüğün insanlar, bugün çıkarları değişince seni tanımaz hale geliyor. Kimse "Bu insana nasıl ihanet ederim?" diye düşünmüyor. Çünkü vicdan yok olmuş, omurgasızlık norm haline gelmiş.

Ama bilin ki, menfaat dünyasında insanlık can çekişse de, hâlâ sağlam duranlar var. Hâlâ dostuna sırt çevirmeyen, hak yedirmeyen, hak yemeyen, dik duran insanlar var. Ve tarih, onurlu yaşayanları unutmaz. Gerçek dostluk, gerçek sadakat, gerçek karakter hâlâ değerli!

Unutmayın! Duruşu olmayan insan, insan değildir! Sahip olduğunuz tek şey karakterinizdir ve onu kaybettiğinizde geriye hiçbir şeyiniz kalmaz!