Nereden Geliyor Bu Değirmenin Suyu?

Eti belli, budu belli…
Gelen belli, giden belli…
Ama ortada bir gariplik var.

Hayat ateş pahası.
Emekli, memur, işçi kıt kanaat geçiniyor.
Pazar çantası dolmadan para bitiyor.
Fatura, kira, mazot, un, şeker… her şey uçmuş gitmiş.
Ama bir bakıyorsun; bazıları sanki başka bir ülkede yaşıyor.
Bir eli yağda, bir eli balda!
Peki nereden geliyor bu değirmenin suyu?

Sorarsan “alın teri” der.
Ama alın teri değil bu, olsa olsa başkasının gözyaşıdır.
Bu kadar refah, bu kadar bolluk, bu kadar rahatlık —
emeğin, dürüstlüğün, helalin sonucu olamaz!

Artık milletin sabrı taşmak üzere.
Çünkü herkes biliyor ki, bu değirmenin suyu dereden değil;
Milletin cebinden, emeğinden, umudundan akıyor.

Bir gün gelir, o musluklar kapanır.
Bir gün gelir, bu halk sorar:
“Nereden geliyor bu değirmenin suyu?”

Ve o gün geldiğinde, kimse “bilmiyordum” diyemeyecek.
Çünkü herkes biliyor.
Yalnız korkudan susuyor.

Ama suyun yönü değiştiğinde,
değirmen de döner, devran da.
Ve o zaman, hesap günü gelir…
İşte o gün, gerçekten belli olur
kim helal kazandı, kim haramla beslendi!