Toplumun en büyük yaralarından biri; alın terinin, emekçinin, sahada gecesini gündüzüne katanın emeğini hiçe sayan, klimalı koltuklardan “biz yaptık” diye şov yapan zavallılardır.
Bir damla alın teri dökmeden, bir çiviyi bile yerine çakmadan, sadece poz vererek kendini vitrine koyan bu fırsatçılar, aslında ne işin ne de emeğin kıymetini bilir.
Bugün birileri güneşin altında kavrulurken, elleri nasır tutarken, birileri de sosyal medyada paylaşım peşinde. Projeye değil, pozu güzel çıksın diye objektife kafa yoruyor. Sonra da işin sonunda çıkıp yüzleri dahi kızarmadan “hazırız” diyorlar. Hazır olan ne? Siz misiniz, sizin emeğiniz mi?
İşçinin, emekçinin, sahadaki gerçek kahramanların hakkını gasp etmek; sadece saygısızlık değil, ahlaki bir çöküştür. Makam odalarında oturarak, başkasının emeğini sahiplenmek ne zaman meziyet sayılmaya başlandı? Sıfır katkıyla alkış beklemek hangi vicdana sığar?
Emeğe sırtını dönenlere, şovu marifet sayanlara, kendi çıkarı uğruna sahadaki insanı yok sayanlara tokat gibi bir gerçek: Bu memleketi ayakta tutan sosyal medya fenomenleri değil, sabahın köründe kalkan, ter içinde çalışan emekçilerdir!
O yüzden… Emek hırsızlarına söyleyecek son sözümüz şudur:
Gölge etmeyin, başka ihsan istemez!
Yorum Yazın