Salıpazarı Biçme Ahşap Camii

Salıpazarı İlçesi, Biçme Köyü, Aşağı Mahallede yer almaktadır. Samsun Ahşap Camilerinin çoğunda olduğu gibi bu camide orijinal yerinden taşınarak bugünkü yerine getirilmiştir. Kestane ağacından imal edilen yapının Tepealtı Köyü mezarlığı içerisindeki orijinal yerinden yoğun yağış nedeniyle 1988 yılında kaldırılarak Biçme köyüne taşındığı bilinmektedir.

 Betonarme bir platforma oturtulan yapı harim bölümünden oluşup, ayrıca bir son cemaat yeri ve minaresi bulunmamaktadır. Genel görünüm itibari ile Salıpazarı Ahşap Camilerinin özelliklerini taşıyan camii dıştan iki katlı cephe düzenine sahiptir. Yağıştan korumak amacıyla sacla kapatılan yapının iç kısmı yeşil boya ile boyanmıştır.

 Ahşap yığma tekniği ile inşaa edilen yapıda düz tavan ortasına yerleştirilen ve eteği yarım daire formlu süsleme dizisi ile çevrili kubbe dıştan dört omuzlu kırma çatı ile kapatılmıştır. Alaturka kiremitle örtülü kırma çatı son yıllarda yapılan değişikliklerle Marsilya kiremitle kaplanmıştır. Kare formlu Harimi oluşturan ahşap perdeler köşelerde kurtboğazı geçme tekniği ile tutturulmuş, duvarları oluşturan perdeler kavilalar ile sağlamlaştırılarak statik dengenin sabitlenmesi sağlanmıştır. Ahşap perde aralarına düzenli olarak dikmeler yerleştirilerek pencere açıklıkları oluşturulmuş ve her cephede iki katlı olarak yer verilen dikdörtgen formlu giyotin kanatlı toplam 16 pencere ile iç mekanda refah bir ortam elde edilmiştir. Harime sade bir işçilik gösteren çift kanatlı kapıyla girilmektedir. Harimi -U- şeklinde dolanan mahfel ortada balkon şeklinde çıkıntı yapmaktadır. Mihrap niş şeklinde bir düzenleme gösterip, vaiz kürsüsü ve minberle birlikte sade bir işçilik gösterir. Yanlarda iki, giriş yönünde dört olmak üzere toplam sekiz sütunla taşınan ve kuzeybatı köşeden merdivenle çıkılan mahvel genel olarak sade bir görüntü arz eder. Sütunların başlık ve altlık kısımları kare, gövdeleri ise çokgen kesitlidir ve tavanı desteklemek amacıyla mahvelde de devam etmektedir.

                                                                                                      Kaynak:Emine YILMAZ-Arkeolog/Sanat Tarihçisi